تطبیق کلیدهای تخت و کلیدهای

کلید تخت با تراز خوب و مونتاژ و جداسازی آسان، گشتاور را در کناره منتقل می کند و نمی تواند به تثبیت محوری قطعات روی شفت دست یابد.
کلید تخت معمولی: نوع A، نوع B، نوع C.
شیار شفت نوع A که برای پردازش برش فرز انتهایی استفاده می شود، دارای تثبیت محوری خوبی از کلید در شیار است، اما شیار باعث تمرکز تنش قابل توجهی بر روی شفت می شود. نوع B برای شیارهای شافت پردازش شده توسط برش های فرز دیسکی استفاده می شود و غلظت تنش شفت نسبتاً کم است. نوع C برای انتهای شفت استفاده می شود. پرکاربردترین آن، همچنین برای سرعت بالا، با دقت بالا، یا تحت بارها و ضربه های مختلف، مانند تثبیت قطعات دوار مانند چرخ دنده ها و چرخ دنده ها بر روی شفت، مناسب است.
کلید صاف هدایت کننده: کلید با پیچ روی شفت ثابت می شود و کلید با شیار توپی مطابقت دینامیکی دارد. قطعات روی شفت می توانند به صورت محوری حرکت کنند و برای راحتی کلید زدن، یک سوراخ پیچ کلید باز می شود. در شرایطی که حرکت محوری قطعات روی شفت قابل توجه نیست، مانند چرخ دنده های کشویی در گیربکس ها.
کلید کشویی: کلید روی محور چرخ ثابت است و قطعات روی محور می توانند با کلید به صورت محوری حرکت کنند. در شرایطی استفاده می شود که حرکت محوری قطعات روی شفت زیاد باشد.
1. در نمودار کار، عمق شیار شفت با t یا (dt) و عمق شیار توپی با d به اضافه t1 مشخص شده است.
2. انحراف dt و d به علاوه t1 باید با توجه به انحراف مربوطه انتخاب شود، اما انحراف dt باید به عنوان مقدار منفی در نظر گرفته شود.
3. به جز شفت، کلیدهایی با پروفیل های کوچکتر اجازه استفاده همزمان با اطمینان از گشتاور مورد نیاز را دارند. در صورت لزوم، محاسبه مجدد لازم است تا اطمینان حاصل شود که ارتفاع تماس بین کلید و کلید h/2 است.
4. انحراف پیوندها با کلیدهای شلتر برای اتصال کلیدهای تخت هدایت شونده اعمال می شود.
5. تلرانس عرض b شیار شفت و شیار توپی چرخ بر تقارن خط مرکزی شفت و توپی چرخ بر اساس سطوح 7-9 است.
6. زمانی که نسبت طول به عرض کلید تخت بیشتر از 8 باشد، موازی بودن دو طرف کلید در جهت طول باید مطابق با مقررات باشد.
7. در صورت نیاز، کلید اجازه می دهد تا سوراخ پیچ کلید باز شود